Eerste private maanmissie is stap naar “multi-planetaire samenleving”

Dit is een artikel uit Knack opinie

Begin deze eeuw zagen we de opkomst van de commerciële ruimtevaart. Bedrijven zoals SpaceX, Virgin Galactic, Blue Origin en Bigelow Aerospace werden niet overal serieus genomen! Maar de sector kwam in een stroomversnelling dankzij de vooruitgang in de technologie. Ruimtevaart werd op die manier toegankelijk voor grote en kleine ondernemers en was niet langer het territorium van de grote overheidsinstanties. 

Begin maart lanceert SpaceX de langverwachte Crew Dragon. Het is nieuw in de ruimtevaartgeschiedenis dat zowel de raket als de capsule voor ruimtetransport van mensen door een privé bedrijf worden ontwikkeld. Sinds 2012 vervoert de Cargo Dragon reeds voorraad en materiaal voor experimenten tussen de Aarde en het internationaal ruimtestation ISS. De bedoeling van deze testvlucht is om zonder astronauten de nadering en de automatische docking procedure met het ISS te testen. Samen met de ontwikkeling van de “Starliner” capsule van Boeing, zal de Crew Dragon de Amerikanen eindelijk terug in staat stellen om vanop eigen bodem mensen de ruimte in te sturen.

Maar heel bijzonder is de eerste commerciële “interplanetaire vlucht”. Het Israëlische bedrijf SpaceIL lanceerde deze week een private lander naar de Maan. Deze “Beresheet” (Hebreews voor “Genesis”) is als secundaire payload meegelift met een Indonesische communicatiesatelliet met als draagraket een Falcon 9 van SpaceX. Het is de allereerste keer in de geschiedenis dat een private maanlander met een private draagraket de Aarde verlaat op weg naar een ander hemellichaam. De ontwikkeling van Beresheet begon in het kader van de Google Lunar XPRIZE. Deze internationale wedstrijd beloofde 30 miljoen dollar aan één van de vijf finalisten die er als eerste in zou slagen op de Maan te landen, er 500 meter te rijden en een hogeresolutie foto naar de Aarde te beamen. Begin 2018 werd de wedstrijd stopgezet bij gebrek aan een winnaar. SpaceIL besloot verder te gaan zonder de hulp van Google. Als deze “vliegende schotel” als eerste niet-gouvernementeel ruimteschip succesvol op de Maan landt, opent dit de weg voor andere bedrijven. Dankzij deze eerste stap kunnen de risico’s, die zo’n missie met zich meebrengen, “meetbaar” worden en dus nauwkeuriger worden ingeschat. Dit zorgt er dan weer voor dat meer investeerders zullen instappen in de nieuwe Maan-mijnbouw industrie.

Mijnbouw op de Maan en de ontginning van zeldzame mineralen op andere hemellichamen kunnen in de toekomst een lucratieve business worden. We moeten er natuurlijk wel op toezien dat de grenzen tussen de verschillende manieren om aan ruimteverkenning te doen goed bewaakt worden zodat er via deze weg geen politiek-militaire belangen binnensluipen. Volgens het ruimteverdrag van de Verenigde Naties moet de verkenning van de ruimte en andere hemellichamen op een vreedzame manier gebeuren en in het algemeen belang van elke Aardbewoner. Geen enkel land op Aarde kan een ander hemellichaam opeisen. De Amerikanen hebben in 1969 wel een vlag op de voorkant van de Maan geplant en de Chinezen rijden rond op de achterkant, maar geen van deze grootmachten kan deze gebieden officieel opeisen.

Dit jaar is het reeds vijftig jaar geleden dat de eerste mens, de Amerikaan Neil Armstrong voet zette op de Maan. Na de tweede wereldoorlog kwam de ruimtevaart in een stroomversnelling. Aanleiding was de “Koude Oorlog” en de daarmee samenhangende wapenwedloop tussen de twee grootmachten Amerika en de toenmalige Sovjet-Unie. Wie de overmacht in de ruimte had, zou deze wedloop winnen. Beiden hebben gewonnen en verloren. De eerste mens in de ruimte in 1961 was de Rus Joeri Gagarin, maar de eerste mens op de Maan was een Amerikaan. Grote ruimtevaartprojecten zoals de bemande maanlandingen eind jaren zestig waren hun tijd ver vooruit en hebben de Amerikaanse belastingbetaler veel geld gekost. Het was toen nog onrealistisch om er een permanent bemande maanbasis te bouwen.

Vandaag staat de technologie en onze kennis over de Maan veel verder. We weten dat er water op de Maan is voor de astronauten en raketbrandstof. Met 3D printtechnieken zullen we grotendeels materiaal van de Maan zelf gebruiken om een duurzame habitat te bouwen, die ons beschermt tegen de schadelijke straling van de Zon. Talloze wetenschappers onderzoeken hoe we op de Maan voedsel kunnen kweken. Dankzij circulaire systemen zullen zowat alle elementen uit afval worden gerecycleerd. Deze nieuwe technieken zullen ook op Aarde hun nut bewijzen in de transformatie naar een duurzame en milieuvriendelijke samenleving. Een permanente basis op de Maan kan je zien als een nieuw onderzoekslaboratorium zoals op Antarctica.

De huidige partners van het internationale ruimtestation werken volop plannen uit om te kijken hoe ze elk op hun eigen manier efficiënt kunnen bijdragen aan dit grootse avontuur. Geen enkele grootmacht kan dit immers alleen aan, ook China niet.

China is zich als een grootmacht nog steeds volop aan het bewijzen en heeft een eigen “state to the art” ruimteprogramma uitgebouwd. Ze hebben een eigen ruimtestation en haalden begin januari de primeur om als eersten een robotmissie op de achterkant van de Maan te laten landen met o.a. een mini ecosysteem aan boord. Mede door de opkomst van de ruimtevaart in China (en ook India) mogen we nu een nieuwe race naar de Maan verwachten.

Ook toerisme naar de Maan is geen science fiction meer. Enkele maanden geleden onthulde SpaceX CEO Elon Musk de naam van zijn eerste betalende ruimtetoerist. De Japanner Yusaku Maezawa zal met het nog te bouwen “Starship”, als alles volgens plan verloopt, in 2023 een rondje rond de maan vliegen.Als medepassagiers kiest hij kunstenaars uit verschillende disciplines van over de hele wereld die “de mensheid” moeten vertegenwoordigen. 

Dit is van een heel ander kaliber dan de ruimtevluchten die Virgin Galactic oprichter Sir Richard Branson of Amazon CEO Jeff Bezos met Blue Origin willen aanbieden. Daarin kom je maar net buiten de dampkring om na enkele minuten gewichtloosheid weer naar de Aarde te vallen. De prijzen zijn dan ook van een heel andere grootte-orde: van “slechts tweehonderdvijftigduizend dollar” voor een scheervluchtje boven de dampkring tot een onbekend aantal miljoenen voor een sightseeing vlucht rond de Maan.

Zal dit nu de wereld redden en de wereldvrede bevorderen? Neen, maar het kan wel bijdragen aan een algemene bewustzijnsverschuiving. Als meer mensen de gelegenheid krijgen om naar de ruimte te reizen en het “overview effect”, of beter gezegd “de menselijke collectieve intelligentie” te ervaren, zal hun manier van denken naar een hoger niveau worden getild. Bovendien hebben we grote technologische vooruitgang nodig om de mensheid te laten overleven als soort. Als “multi-planetaire samenleving” zijn we beter beschermd tegen catastrofale gebeurtenissen van buitenaf zoals een supernova-explosie van een naburige ster of een inslag van een planetoïde. Tenslotte: Als kunstenaars, film-en muziekmakers het “overview-effect” kunnen beleven, wie weet welke prachtige kunst en muziek zij voortbrengen om de mensheid te inspireren en te beroeren. Zo kunnen we allemaal een beetje meeproeven van dat unieke perspectief en verderdromen van reizen naar Mars en verder.

Deel dit bericht via:
Follow by Email
Facebook
Google+
https://academy.nancyvermeulen.be/2019/02/23/eerste-private-maanmissie-is-stap-naar-multi-planetaire-samenleving/
Twitter
LinkedIn

De nieuwe ruimtewedloop en de opkomst van de commerciële ruimtevaart

Tijden veranderen en dat geldt ook voor de ruimtevaart.

Na de tweede wereldoorlog kwam de ruimtevaart in een stroomversnelling. Aanleiding was de “Koude Oorlog” en de daarmee samenhangende wapenwedloop tussen de twee grootmachten Amerika en de toenmalige Sovjet-Unie. Wie de overmacht in de ruimte had, zou deze wedloop winnen. Beiden hebben gewonnen en verloren. De eerste mens in de ruimte in 1961 was de Rus Joeri Gagarin, maar de eerste mens op de Maan was een Amerikaan.

Dit jaar is het reeds vijftig jaar geleden dat de eerste mens, de Amerikaan Neil Armstrong voet zette op de Maan. Grote ruimtevaartprojecten zoals de bemande maanlandingen waren hun tijd vooruit en hebben de Amerikaanse belastingbetaler veel geld gekost. Het was toen nog onrealistisch om er een permanent bemande maanbasis te bouwen. Vandaag staat de technologie en onze kennis over de Maan veel verder. We weten dat er water op de Maan is voor de astronauten en raketbrandstof. Met 3D printtechnieken zullen we grotendeels materiaal van de Maan zelf gebruiken om een duurzame habitat te bouwen, die ons beschermt tegen de schadelijke straling van de Zon. Talloze wetenschappers onderzoeken hoe we op de Maan voedsel kunnen kweken. Dankzij circulaire systemen zullen zowat alle elementen uit afval worden gerecycleerd. Deze nieuwe technieken bewijzen ook op Aarde hun nut in de transformatie naar een duurzame en milieuvriendelijke samenleving. Een permanente basis op de Maan kan je zien als een nieuw onderzoekslaboratorium zoals op Antarctica.

Grensverleggend onderzoek legt de eerste stappen voor de mens als “interplanetaire soort”, maar er zijn ook commerciële belangen. Mijnbouw op de Maan en de ontginning van zeldzame mineralen op andere hemellichamen kunnen in de toekomst een lucratieve business worden.

Er zijn verschillende manieren om aan ruimteverkenning te doen: de militair gedreven ruimtevaart, waarbij de ruimte veroveren een teken is van technologisch machtsvertoon, de wetenschappelijk gedreven ruimtevaart en de commerciële ruimtevaart. Het is erg belangrijk goed toe te kijken op deze verschillende belangen om te vermijden dat onze grenzeloze hebzucht hier op Aarde zich verderzet in de ruimte en andere hemellichamen.

Volgens het ruimteverdrag van de Verenigde Naties moet de verkenning van de ruimte en andere hemellichamen op een vreedzame manier gebeuren en in het algemeen belang van elke Aardbewoner. Geen enkel land op Aarde kan een ander hemellichaam opeisen. De Amerikanen hebben in 1969 wel een vlag op de voorkant van de Maan geplant en de Chinezen rijden rond op de achterkant, maar geen van deze grootmachten kan deze gebieden officieel opeisen.

China is een grootmacht die zich volop aan het bewijzen is en de laatste jaren op eigen initiatief een “state to the art” ruimteprogramma heeft uitgebouwd. Ze hebben nu een eigen ruimtestation en haalden begin januari de primeur om als eersten een robotmissie op de achterkant van de Maan te laten landen met o.a. een mini ecosysteem aan boord.

Mede door de opkomst van de ruimtevaart in China (en ook India) komt er nu een nieuwe ruimtewedloop op gang.

Begin deze eeuw zagen we de opkomst van de commerciële ruimtevaart. Bedrijven zoals SpaceX, Virgin Galactic, Blue Origin en Bigelow Aerospace werden niet overal serieus genomen! Maar de sector kwam in een stroomversnelling dankzij de vooruitgang in de technologie. Ruimtevaart werd op die manier toegankelijk voor grote en kleine ondernemers en was niet langer het territorium van de grote overheidsinstanties. 

Vandaag de dag is ruimtevaart niet meer weg te denken uit ons dagelijks leven. Daarom zien meer en meer mensen de ruimte als een verlengstuk van het leven hier op Aarde. Eenmaal het ruimtetoerisme op gang komt, gaan ook belangrijke levensgebeurtenissen in de ruimte plaatsvinden, zoals bijvoorbeeld trouwen. Kinderen krijgen in de ruimte is nog niet voor morgen, maar er wordt wel onderzoek naar gedaan. Vandaag is het al wel mogelijk de urne van een dierbare de ruimte in te sturen. 

Enkele maanden geleden onthulde SpaceX CEO Elon Musk de naam van zijn eerste betalende ruimtetoerist. De Japanner Yusaku Maezawa zal met het nog te bouwen “Starship”, als alles volgens plan verloopt, in 2023 een rondje rond de maan vliegen. Als medepassagiers kiest hij kunstenaars uit verschillende disciplines van over de hele wereld die “de mensheid” moeten vertegenwoordigen. 

Dit is van een heel ander kaliber dan de ruimtevluchten die Virgin Galactic oprichter Sir Richard Branson of Amazon CEO Jeff Bezos met Blue Origin willen aanbieden. Daarin kom je maar net buiten de dampkring om na enkele minuten gewichtloosheid weer naar de Aarde te vallen. De prijzen zijn dan ook van een heel andere grootte-orde: van “slechts tweehonderdvijftigduizend dollar” voor een scheervluchtje boven de dampkring tot een onbekend aantal miljoenen voor een sightseeing vlucht rond de Maan.

Zal dit helpen de wereldvrede te bevorderen zoals de toekomstige Japanse ruimtetoerist het ziet? Waarom niet? Persoonlijk juich ik dit soort initiatieven enorm toe. Als kunstenaars, film-en muziekmakers het “overview-effect” kunnen beleven, wie weet welke prachtige kunst en muziek zij voortbrengen om de mensheid te inspireren en te beroeren. Zo kunnen we allemaal een beetje meeproeven van dat unieke perspectief. Om bij te dragen aan een echt betere wereld moeten we met zijn allen heel anders gaan denken, groter, ruimer, vanuit het perspectief van de Maan en nog veel verder!…

Ruimtevaart is een verlengstuk van wat mensen op Aarde doen: Ontdekken, exploreren, letterlijk grenzen verleggen en ook “zich voortplanten”. Dankzij grensverleggend onderzoek in de ruimte leren we meer over onze eigen biologie en wordt de stap naar de mens als interplanetaire soort telkens een beetje kleiner.

Ruimtevaart kan grens- en cultuuroverstijgend werken. We moeten er wel op toezien dat dit dan ook effectief gebeurt en dat de ruimte geen verlengstuk wordt van grenzeloze hebzucht.

Deel dit bericht via:
Follow by Email
Facebook
Google+
https://academy.nancyvermeulen.be/2019/01/26/de-nieuwe-ruimtewedloop-en-de-opkomst-van-de-commerciele-ruimtevaart/
Twitter
LinkedIn

Iedereen is astronaut op “Spaceship” Aarde!

De Marssonde “InSight” is goed en wel aangekomen op de planeet Mars en na wat “medische testen” kan hij aan het werk!

Gaan we nu “alweer” op zoek naar buitenaards leven daar? Nee hoor, dit “verkooppraatje” was gelukkig niet meer nodig om de nodige gelden bijeen te krijgen om deze missie mogelijk te maken. Geologisch onderzoek naar de gemeenschappelijke voorgeschiedenis van de rotsachtige planeten van ons zonnestelsel en de inwendige samenstelling van Mars zijn “sprekend” genoeg om het brede publiek en de media te beroeren. Mars is de afgelopen jaren “hot” geworden (ook al vriest het daar stenen dik en luidt het gezegde “dat mannen er vandaan komen”…)

Het valt me op dat wetenschap de laatste tijd in het algemeen “hotter” geworden is en dat het saaie, afstotende imago van “nerd-wetenschapper” langzaam een “make-over” krijgt.

Ruimtevaart spreekt heel veel mensen aan over de grenzen en de generaties heen.

Dit laatste neemt natuurlijk niet weg dat velen “reizen naar de ruimte” nog steeds pure geldverspilling vinden, in het bijzonder “bemande ruimtereizen”.

Maar stel nu dat we “naar de ruimte reizen” zouden afschaffen, zou de mensheid daar beter van worden? Zou er minder oorlog, armoede, zinloos lijden en geldverspilling zijn? Zou de klimaatopwarming stoppen? Mijn antwoord hierop is resoluut “neen”!

De mens blijft nu eenmaal een vreemd dier dat zich van andere dieren onderscheiden heeft door “zelfreflectie” en het vermogen de wereld naar zijn hand te zetten op globale schaal.  “Wat hebben we daaruit geleerd?” kan je je dan afvragen. Dat we in staat zijn onszelf en de planeet kapot te maken? Ja en daarom moeten we naar de ruimte reizen om van bovenaf te zien hoe kwetsbaar onze planeet is. Het is trouwens dankzij de ruimtevaart dat we natuurrampen kunnen waarnemen en opvolgen, veranderingen in vegetatie en weerspatronen kunnen ontdekken, om nog maar te zwijgen van de medische ontdekkingen en de ontelbare spin-offs die ons comfortabele leventje mogelijk maken.

Maar eigenlijk gaat het nog een stap verder, je “kan” niet tegen ruimtevaart zijn, gewoonweg omdat je zelf een “ruimtereiziger” bent! Wist je dat “Spaceship” Aarde aan zo’n honderdduizend kilometer per uur rond de Zon zoeft en dat de Zon en de planeten zelf aan ongeveer achthonderdduizend kilometer per uur rond het centrum van de Melkweg draaien? Jammer dat er in onze streken zoveel “lichtvervuiling” is en we niet dagelijks van het duizelingwekkende uitzicht kunnen genieten. Als gevolg hiervan zijn we het gevoel met onze omgeving kwijt. Je kan het vergelijken met een prachtige busrit door de bergen waarvan de ruiten dichtgetimmerd zijn.

Misschien zijn we ook niet zo uniek zijn als we zelf denken. Meer en meer worden er werelden ontdekt waar leven zich mogelijk kan ontwikkelen, zich reeds ontwikkeld heeft of reeds uitgestorven is. Een belangrijke reden waarom we nog geen buitenaards leven ontdekt hebben, is dat wij als mens op een kosmische tijdschaal gezien, slechts enkele seconden komen piepen. We zullen er als soort misschien al heel lang niet meer zijn vooraleer een buitenaardse beschaving ons kan ontdekken.

Deel dit bericht via:
Follow by Email
Facebook

Google+

https://academy.nancyvermeulen.be/2018/12/02/iedereen-is-astronaut-op-spaceship-aarde/
Twitter

LinkedIn

Noodlanding van de bemande Russische Sojoez raket MS-10: een terugslag voor het “ISS” maar zeker geen “stop” voor de bemande ruimtevaart.

Het is nooit gemakkelijk geweest om nieuwe horizonten te verkennen en elke grote stap in de menselijke vooruitgang gaat gepaard met tegenslagen. Het Russische bemande Sojoez ruimtevaartprogramma, dat bekend staat als “heel betrouwbaar” is helaas geen uitzondering op die regel. Op donderdag 11 oktober 2018 moesten de Russische kosmonaut Alexey Ovchinin en NASA astronaut Nick Hague een noodlanding maken tijdens hun lancering naar het internationale ruimtestation.  De vorige mislukkingen met bemande Sojoez ruimtecapsules dateren van 1983 en 1975 (noodlanding vanuit de ruimte), wat getuigt van een heel hoge betrouwbaarheid.

Dit incident zal uiteraard gevolgen hebben voor de activiteiten aan boord van het internationale ruimtestation “ISS”, een internationaal samenwerkingsverband tussen Rusland, Amerika, Europa, Canada en Japan.  Op een hoogte van ongeveer 400 kilometer voert men letterlijk wetenschappelijk onderzoek uit “op wereldschaal”, ver over de aardse grenzen heen. Daarom vind ik het een vreemde gedachte om uit te gaan van “kwaad opzet”.  Maar gezien dit het tweede incident op rij is met een bemande Sojoez capsule (eind augustus werd een gaatje van twee millimeter ontdekt in de capsule waarmee de huidige crew aan boord kwam), steken complottheorieën de kop op.

Er zijn nu maar drie bemanningsleden aan boord in plaats van de gebruikelijke zes (of vijf tijdens deze missie), zodat er minder tijd zal zijn om wetenschappelijke experimenten uit te voeren.  Een aantal wetenschappelijke experimenten zijn geautomatiseerd en kunnen vanop de grondstations op aarde worden bestuurd maar niet allemaal.  Ook nieuwe experimenten die meekomen met onbemande bevoorradingsmissies en “uitgepakt” moeten worden door astronauten zijn momenteel niet zeker van hun reis.

Maar de huidige drie astronauten: ESA astronaut en commandant Alexander Gerst, NASA astronaut Serena Aunon-Chancellor en de Russische kosmonaut Sergey Prokopyev zullen geen honger lijden want er is meer dan genoeg voorraad en de onbemande bevoorradingscapsules kunnen gewoon blijven doorvliegen.

Maar er is momenteel maar één capsule die mensen kan transporteren van de aarde naar het ISS en terug en dat is de Russische Sojoez.  Europa heeft geen eigen bemande capsules en Amerika is sinds het stilleggen van het Space Shuttle programma in 2011 volledig afhankelijk van de Russen. Pas begin volgend jaar zullen twee Amerikaanse commerciële ruimtevaartuigen hun testvluchten uitvoeren (Boeing Starliner en SpaceX Dragon).  De bedoeling is dat beiden in de loop van de daaropvolgende maanden operationeel worden. Maar zoals bij elk nieuw model van auto, vliegtuig of ruimtetuig weet niemand op voorhand of er nog onverwachte kinderziektes zullen optreden.

Voorlopig blijven ze in het ISS dus met zijn drieën want zolang het onderzoek loopt worden er geen bemande Sojoez capsules meer gelanceerd.  Normaal gezien zou deze bemanning terugkeren in december, maar hoogstwaarschijnlijk gaan ze enkele weken langer aan boord blijven.  Tegen die tijd kan er hopelijk een nieuwe crew worden gelanceerd, zoniet wordt de mogelijkheid bekeken om het ISS een tijdje onbemand achter te laten.  Ondertussen draaien de andere ruimtevaartprogramma’s door en is deze mislukte lancering zeker geen “stop” voor de bemande ruimtevaart, integendeel! …

Deel dit bericht via:
Follow by Email
Facebook

Google+

https://academy.nancyvermeulen.be/2018/10/16/noodlanding-van-de-bemande-russische-sojoez-raket-ms-10-een-terugslag-voor-het-iss-maar-zeker-geen-stop-voor-de-bemande-ruimtevaart/
Twitter

LinkedIn

Commerciële vluchten naar de Maan: Geldverspilling of een nieuwe hoop voor de mensheid?

Gisteren onthulde SpaceX CEO Elon Musk de naam van zijn eerste betalende ruimtetoerist: De Japanner Yusaku Maezawa gaat met de nog te bouwen Big Falcon Rocket (BFR), als alles volgens plan gaat, in 2023 een rondje rond de maan vliegen.

Zijn medepassagiers zijn kunstenaars uit verschillende disciplines van over de hele wereld, die “de mensheid” moeten vertegenwoordigen.  Er zullen natuurlijk enkele beroepsastronauten meevliegen om alles in goede banen te leiden.

Dit is van een heel ander kaliber dan de ruimtevluchten die Virgin Galactic oprichter Sir Richard Branson of Amazon CEO Jef Bezos met zijn Blue Origin willen aanbieden. Daarin kom je maar net buiten de dampkring om na enkele minuten gewichtloosheid weer naar de Aarde te vallen.  De prijzen zijn dan ook van een heel andere grootte-orde: van “slechts tweehonderdduizend dollar” voor een scheervluchtje boven de aardse dampkring tot een onbekend aantal miljoenen voor een sightseeing vlucht rond de Maan.

Gaat dit echt helpen om de wereldvrede te bevorderen zoals de toekomstige Japanse ruimtetoerist het ziet?  Waarom niet?  Persoonlijk juich ik dit soort initiatieven enorm toe. Als kunstenaars en muziekmakers het “overview-effect” kunnen beleven, wie weet welke prachtige kunst en muziek zij voortbrengen om de mensheid te inspireren en te beroeren.  Of misschien kunnen we het tegen die tijd life meemaken op reusachtige schermen en rechtstreeks een beetje meeproeven van dat unieke perspectief. Onze connectie met de natuur en het heelal is ver zoek, wat zich weerspiegelt in onze dagelijkse, zich steeds meer polariserende samenleving.  Om bij te dragen aan een echt betere wereld, zoals deze Japanner met zijn initiatief wil doen, moeten we met zijn allen heel anders gaan denken, groter, ruimer, vanuit het perspectief van de maan en nog veel verder…

In plaats van rijke visionairs te bekritiseren met dit soort initiatieven, kunnen we ons laten inspireren en meedromen van de mogelijkheden van de toekomst.  Kijk maar naar Columbus die destijds per ongeluk Amerika ontdekt heeft en op die manier heeft bijgedragen aan een totaal nieuwe wereldeconomie.

Deel dit bericht via:
Follow by Email
Facebook

Google+

https://academy.nancyvermeulen.be/2018/09/19/commerciele-vluchten-naar-de-maan-geldverspilling-of-een-nieuwe-hoop-voor-de-mensheid/
Twitter

LinkedIn

Tijd creëert ruimte en ruimte creëert tijd…

Tijd beheerst het leven in een georganiseerde samenleving. We pinnen tijd vast op onze kalender, die gebaseerd is op de bewegingen van de aarde rond zichzelf (één dag) en rond de zon (één jaar).  Met een fysisch fenomeen zoals het trillen van een kwartskristal of een pulsar definiëren we de seconde en bouwen we tijdsintervallen op.

Tijd kan je zien als een vierde dimensie, naast lengte (eerste dimensie), breedte (tweede dimensie) en hoogte (derde dimensie).

Bestaat tijd eigenlijk wel?

Tijd is een middel om in ons bewustzijn het verleden, het heden en de toekomst te bepalen. We gebruiken daarbij een vast punt om de gebeurtenissen ten opzichte van elkaar vast te leggen. Als we tijd meten, dan meten we de duur van de intervallen tussen gebeurtenissen.

Op atomaire schaal loopt de tijd altijd vooruit, maar op kwantumniveau is dat niet noodzakelijk zo. Tijd is nog steeds een groot mysterie…

Misschien bestaat tijd helemaal niet en is het iets wat wij als levende wezens ervaren in de vorm van ouder worden.

Tijd is heel subjectief.  De dagen gaan voorbij met de regelmaat van de klok, maar we ervaren dat niet zo.  De tijd vliegt als we haast hebben of iets leuks doen, maar diezelfde tijd lijkt een eeuwigheid als we moeten wachten.

Tijdreizen?

Einstein toonde aan dat als je reist aan een snelheid die de lichtsnelheid benadert – een indrukwekkende 300000 km/s – de tijd letterlijk minder snel verloopt, de klok tikt langzamer.  Als je dus in een raket tegen de snelheid van het licht zou reizen, wordt je minder snel oud dan iemand op aarde, die naar je kijkt.  Je kinderen worden dan ouder dan jijzelf…Vooruit reizen in de tijd is mogelijk, achteruit niet.

Het verleden ligt achter ons, maar de toekomst scheppen we nu.  De toekomst is een waaier van alle mogelijke kwantumtoestanden (mogelijkheden) waarvan er slechts één werkelijkheid wordt.  De manier waarop we naar die toekomst kijken is ontzettend belangrijk.  Als je op een positieve manier in het leven staat, dan heeft dat resultaat.  Het verleden, heden en toekomst zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Het verleden kan je niet veranderen, maar wel de manier waarop je ernaar kijkt en hoe je er in het heden mee omgaat.

Gun jezelf ruimte om stil te staan bij de tijd zodat de tijd je dan weer ruimte kan geven om op een andere, meer positieve manier naar de toekomst te kijken.

Deel dit bericht via:
Follow by Email
Facebook

Google+

https://academy.nancyvermeulen.be/2018/08/14/tijd-creeert-ruimte-en-ruimte-creeert-tijd/
Twitter

LinkedIn

De rol van de ruimtevaart

Het is bijna niet meer voor te stellen hoe de wereld er iets meer dan zestig jaar geleden uitzag, toen de Maan nog de enige satelliet van de Aarde was. De Sovjetunie bracht daar op 4 oktober 1957  verandering in.  Toen vertrok vanuit de lanceerbasis Baikonoer de satelliet Spoetnik 1 naar een baan om de Aarde. De satelliet had een radiobaken aan boord en kon zo de hele wereld bereiken.

De rol van ruimtevaart is de laatste jaren enorm veranderd.  De nadruk ligt niet meer op het zuivere politieke machtsvertoon, maar is verschoven naar maatschappelijke en economische doelen. De toepassingen van ruimtevaart zijn zo diep in onze maatschappij doorgedrongen, dat we ons geen  leven meer kunnen voorstellen zonder.  Denk maar aan onze telecommunicatie en multimediatoepassingen, GPS, satellieten voor het bestuderen van het dagelijkse weer, de Zon en speciale verschijnselen op Aarde…

Er zijn heel veel redenen om in de toekomst in ruimtevaart te investeren: door onze planeet voortdurend van bovenaf waar te nemen, leren we veel over haar natuurlijk en economisch potentieel. Via teledetectie zoeken we verder naar mineralen, gas- en petroleumbronnen.  We bestuderen de oceaanbodem en kijken naar het landbouwarsenaal en bosbestand.  We volgen de evolutie van visbestanden, het afsmelten van de poolkappen en de uitbreiding van woestijngebieden. Verdere ontwikkelingen in de telecommunicatie bieden enorme troeven op economisch en financieel vlak, om nog maar te zwijgen over ruimtetoerisme.

Ruimtevaart geeft ook de kans als mens verder te evolueren.  In de ruimte is de mens een wereldburger, waar machtsstrijd en rivaliteit niet meer aan de orde zijn. Door het leven te brengen naar de dode luchtledige ruimte, overstijgen we onze dagdagelijkse realiteit. We gaan beseffen dat de Aarde niet het centrum van het heelal is maar slechts een onbeduidend klein stipje aan de hemel en dat we deze kwetsbare “oase” moeten koesteren. Ruimtevaart verbreedt ook onze horizon in de zin dat we tot het besef komen dat we misschien niet alleen zijn in het heelal. Stel je maar eens voor wat voor een schok het zou zijn als we een andere, misschien meer ontwikkelde of vijandige levensvorm zouden ontdekken…

Deel dit bericht via:
Follow by Email
Facebook

Google+

https://academy.nancyvermeulen.be/2018/07/14/de-rol-van-de-ruimtevaart/
Twitter

LinkedIn